Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Płaskowyż Tarnogrodzki należy do Pasa Kotlin Podkarpackich.

Stanowi wschodnią część Kotliny Sandomierskiej, jego powierzchnia (w granicach Polski) wynosi 2 261 km2. Rozpościera się między dolinami Tanwi, Sanu i Szkła, a wałem Roztocza. Graniczy od południowego zachodu z Doliną Dolnego Sanu, od północy z Równiną Biłgorajską, a od wschodu i północnego wschodu z Roztoczem Wschodnim. Na południu region styka się z Płaskowyżem Chyrowskim (na Ukrainie).

Obszar zbudowany jest z iłów mioceńskich (występują złoża siarki i gazu ziemnego), przykrytych glinami i piaskami czwartorzędowymi oraz utworami lessowymi. Wznosi się do 220 - 280 m n.p.m. i jest rozcięty płytkimi dolinami dopływów Sanu, m.in. Lubaczówki i Szkła.

Ma charakter rolniczy, z rozległym kompleksem wielogatunkowych lasów mieszanych (tzw Lasy Sieniawskie z rezerwatem Lupa o powierzchni 4,2 ha) na północy od doliny Lubaczówki, pomiędzy Sieniawą a Lubaczowem.

Region rozpościera się na pograniczu województw lubelskiego i podkarpackiego,

Główne miasta na terenie województwa lubelskiego to Tarnogród od którego region bierze swoją nazwę.