Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
×

Ostrzeżenie

Funkcje poczty zostały wyłączone na tej stronie przez administratora.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Miasto położone na Równinie Bełżyckiej, nad rzeką Krężniczanką, w powiecie lubelskim, siedziba urzędu gminy miejsko-wiejskiej.

           Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1349 roku, gdy Kazimierz Wielki na prośbę właściciela Rafała z Tarnowa herbu Leliwa nadał prawa polskie. Natomiast, w 1417 roku staraniem Jana z Tarnowa, wojewody lubelskiego przechodzi na prawa magdeburskie, przywilejem króla Władysława Jagiełły. Dogodne położenie przy szlaku handlowym z Krakowa przez Sandomierz i Lublin do Wilna wpłynęło na szybki jego rozwój.

         W połowie XV wieku właścicielem został Jan Pilecki herbu Leliwa, wojewoda i kasztelan krakowski. W 1. połowie XVI wieku współwłaścicielami majątku byli Stanisław Spinka herbu Prus I z Wojciechowa i wdowa Anna z Pileckich Kobylańska, która wniosła swoją część w posagu Andrzejowi Bzickiemu herbu Ciołek, kasztelanowi chełmskiemu. Za ich rządów miasto stało się jednym z bardziej znaczących ośrodków ruchu różnowierczego w Polsce. W tym czasie, Stanisław Spinka, przekształcił kościół parafialny na zbór, który egzystował jeszcze do końca 1769 roku. W 1547 roku, po kolejnym podziale majątku Bełżyce otrzymał Paweł Orzechowski herbu Rogala, który stworzył tu centrum swoich posiadłości, a także światowy ośrodek kalwinów, miejsce synodów i sejmików, założył również gimnazjum. Okres świetności miasta przerwały wojny kozackie i szwedzkie. Ożywienie nastąpiło dopiero w 2. połowie XVIII wieku, gdy majątek objęła Ewa Gałęzowska, kasztelanowa gostyńska, która wniosła dobra bełżyckie Stanisławowi Kossowskiemu herbu Dołęga, staroście sieradzkiemu. W XIX wieku właścicielami miasta byli Witold i Konstanty Brzezińscy.

           Od 1795 roku Bełżyce znajdowały się w zaborze austriackim, od 1809 roku w Księstwie Warszawskim, a od 1815 do 1918 roku w Królestwie Polskim. W 1869 roku Bełżyce utraciły prawa miejskie, by je odzyskać dopiero w 1958 roku.

Lokalizacja:

zobacz mapę:  Bełżyce

Warto zobaczyć:

Zamek (XV wiek, przebudowy: 1829 - na browar i gorzelnię, 1942), po II wojnie mleczarnia

Późnorenesansowy kościół Nawrócenia św. Pawła Apostoła (1670, prezbiterium wzniesione przed 1650, z nawą budowaną do 1706), czytaj więcej...

Dzwonnica (XIX wiek)

Dawny zajazd (przełom XVIII/XIX wieku)

Cmentarz żydowski (XIX wiek)

Dwór Brzezińskich (1840, przebudowa 1922) wraz z kompleksem parkowym, obecnie szpital

Komentarze obsługiwane przez CComment

Dodatkowe informacje